Ramazana değer katan Kurandır. Dolayısıyla ramazan Kurana, yani bize bizi ve Allahı hatırlatan, Allahın insanlığa uzanan ipine sımsıkı sarılmanın dönemidir. (Âl-i İmran, 103; Ahmed b. Hanbel, Müsned, 14,17) Belki de oruç, insanın vahye olan açlığının ve susamışlığının sembolüdür.

Ramazan yıl boyu yaptıklarımızın farkına vardığımız, hatalarımızla yüzleşip kendimizle hesaplaştığımız, yanlışlarımızı görüp iyiliklere tebdil ettiğimiz bir aydır. Nitekim Arapçada ramazan kelimesinin bir kökü de yakmak anlamına gelen "ramad" kelimesidir.

Ramazan ayı sanki üzerimize serpilen ve bize insanlığımızı, sorumluluğumuzu unutturan günah küllerini, tozlarını temizleyen bir güz yağmurudur. Zira ramazan kelimesinin kök anlamlarından biri de güz yağmurudur.

Kuran-ı Kerimde takva sahibi olan kişilerin bir yanlış yaptıklarında hemen Allahı hatırlayıp günahlarından, Onun affına sığındıkları ve bilerek hatalı davranışlarını sürdürmedikleri ifade edilmektedir. (Âl-i İmran, 135) Dolayısıyla ramazan, Allahı unutmadığımızı ispatlama fırsatıdır. Çünkü Allahı, Onun buyruklarını ve Ona hesap vereceği günü unutanları Allah da unutacaktır. (Bkz. Tevbe, 67; Tâha, 126; Secde, 14; Câsiye, 34)

Hz. Peygamber (s.a.s.), "Ramazan ayına ulaştığı hâlde Allahın affını elde edecek şekilde bu dönemi değerlendiremeyenlere yazıklar olsun", buyurmaktadır. (Tirmizi, Daavât, 100) Bir anlamda Efendimiz ramazanın farkına varmamızı ve ramazanın farklı olmasını istemektedir.

Ramazana ulaşmak, ramazanın farkına varmak, ramazanla unuttuklarımızın farkına varmak ve farkındalığımızı ramazan sonrasında da korumak dileğiyle...

Diyanet Avrupa Dergisi